Margjinalizimi zakonisht bëhet në një mënyrë tinëzare. Fjalë, qëndrime, përjashtime që çojnë në forma të ndryshme të diskriminimit që mund të bëhen sistematike. A duhet të flasim për racizëm çdo herë? A nuk është kjo errësim i shumëllojshmërisë së shkaqeve individuale dhe strukturore, frikës, bashkimit, madje edhe dezinformimit? A nuk ka mangësi pretendimi i një barazie abstrakte duke injoruar vështirësitë e shumta, por edhe pasuritë e diversitetit? Si të vëzhgojmë një margjinalizim progresiv, kur nuk është ende, apo jo në mënyrë të qartë, “racizëm”? Dy vitet e mëparshme, ne kemi trajtuar forma të shumta të diskriminimit, kësaj here duam të theksojmë faktorët pozitivë të parandalimit dhe rehabilitimit.
Te ftuar:
Abra Konu, pjesëmarrëse e “grupit të nënave”, me origjinë Togolese;
Pierre Kastrioti Jashari, Fotografi i Sondazhit Fotografik të Bernese Jura 2019-2020, me origjinë kosovare;
Bashkim Iseni, Delegat i Integrimit për Qytetin e Lozanës
Vera Condé, Koordinatore e shërbimit të prindërve migrantë në shkollë, Villars-sur-Glâne
Patrice Meyer-Bisch, Observatori për Diversitetin dhe të Drejtat Kulturore dhe Klubi UNESCO, Fribourg
Moderimi: Greta Balliu, Observatori i Diversitetit dhe të Drejtave Kulturore
